Het is alweer ruim 3 maanden geleden dat ik mijn laatste blog hebt geplaatst. Hoge pieken en diepe dalen hebben elkaar afgewisseld. De wereld draait door, dat is één ding dat zeker is.
Zoals zo vaak wordt gezegd is het doel niet de weg maar de weg op zich zelf is het doel. De weg, je pad, mijn pad is het doel, is het geluk, is het dagelijks geluk. Heel positief en heel erg waar.
Mijn pad is waar ik mij nu op begeef en wat ik nu doe. Dus ook diepe dalen en hoge pieken laat ik toe op mijn pad. Waarom? hoe verstandelijk de geest ook mag zijn en hoe goed ik mijn intuitie ontwikkel, hoe actief ik ook ben of hoe stil ik mij ook voel. Altijd zijn er diepe dalen en hoge pieken.
Maar ook dit is balans denk ik dan.
Balans is gelijkwaardig, gelijkmoedig..maar ook diepe dalen en hoge pieken.
Mijn blog heb ik destijds opgestart om te kijken waar mijn "next step" naar toe zal leiden. Er is veel veranderd in die tijd. Ook al lijkt het soms van niet en dit is precies wat ik bedoel.
Ik heb veel nieuwe mensen, kennissen en vrienden ontmoet en gekregen. Ook inzicht en ontwikkeling heb ik gekregen.
Toch heb ik het gevoel dat er geen vooruitgang is geweest. Wat is er feitelijk veranderd? Ik heb hier lang over na moeten denken waarom ik dit zo voel. Inmiddels denk ik dat ik een antwoord weet waar dit gevoel vandaan kom.
Mijn groei op gebied van persoonlijke ontwikkeling en inzicht is enorm. Ruim 2 jaar lang heb ik de tijd gehad om er intensief mee bezig te zijn. Veel tijd heb ik besteed aan oefeningen, meditaties, lezen van veel boeken en ook veel mensen gesproken en ontmoet. Dit alles heeft mij bevestiging gegeven en ook heel veel nieuwe inzichten. Ik weet nu veel meer en ik ben zeker nog niet uitgeleerd.
Waar komt dan nu het gevoel vandaan dat ik geen vooruitgang heb geboekt? Duizenden boeken, lezingen, films, personen, cursussen, opleidingen en miljoenen mensen...allemaal weten ze het te zeggen: geluk is doen wat je wilt doen, luisteren naar je innerlijk ik, genieten van de weg, accepteren wat er is...
Je weet het pas als je het ervaart denk ik. Hoge pieken en diepe dalen. Diepe dalen:
Ik denk dat dit te maken heeft met mijn aangeleerde westerse economische kijk en de invloed op mijn innerlijke ik.
The next step, een carriere switch, doen wat je hart je ingeeft....Mijn goede en persoonlijke ontwikkeling heeft mij absoluut geen financieel voordeel opgeleverd. Niks, nada, noppes.
Geld maakt niet gelukkig, maar kan het zorgen voor hoge pieken en diepe dalen.
Raar is dat juist dit gevoel vooral tijdens diepe dalen overheerst. Of zorgt deze financiele gedachte juist voor deze diepe dalen? Durf ik het financiele gedachte los te laten? Durf ik niet meer te streven naar financiele winst? financiele onafhankelijkheid? Al 2 jaar leef ik zonder financiele winst..en ik leef nog steeds.
Mensen vragen mij altijd.."en wat doe je nu voor werk?"..maatschappelijke status en persoonlijk succes of zelfs acceptatie wordt toch nog steeds vaak gemeten aan een baan, functie en geld. Logisch, maar toch een beetje raar.
De wereld draait door....of ik het gevoel nu vasthoudt of los laat. Ik heb het inzicht dat ik besta met diepe dalen en hoge pieken ook al leef ik en streef ik naar gelijkmoedigheid.
Wat is het belangrijkste wat ik nu weet? Stel je zelf de vraag: "Volg ik mijn eigen pad of vorm ik mijn pad?". Ik....? Ik vorm mijn eigen pad.
Steeds vaker zie ik hoe de wereld draait en draait..en dat is toch vooral heel mooi.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten