In volledige annonimiteit ben ik vandaag verbleven. Er was niets dat mij kon zien en toch heb ik het begrepen. Ik zag alles steeds opnieuw met mijn ogen open. Hoe wonderlijk is het alles dat steeds opnieuw onveranderd anders is. Er was alles dat mij kon zien en er was alles dat ik kon zien. Er is niets wat ik waarneem maar alles wat ik voor waar neem. Wat waar is is hoe ik zie. Met ogen open of dicht.
In annonimiteit ben ik verbleven en ik hoop dat ik dat jou ook ooit kan geven.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten