tja soms lees ik mijn blogs terug en heb ik de neiging om ze aan te passen. Wat ik dan lees is niet duidelijk, staat vol met spelfouten of zijn geschreven in een bepaalde emotie zonder er goed rationeel over nagedacht te hebben. En toch verander ik ze niet. Want ze zijn geschreven zoals ik me op dat moment voelde en ook naar handelde. Geen spijt in dat opzicht.
Door het teruglezen van de blogs, heb ik wel het gevoel van spijt. Niet altijd voor iedereen direct zichtbaar of herkenbaar, maar voor mij wel. De dubbele betekenis van teksten en woorden. Ik kan het wel veranderen wat ik toen noodzakelijk vond om te schrijven, maar kan waar ik over schreef niet meer veranderen. Er is maar één moment om mijn verhaal te schrijven en dat is nu. Hierdoor kan ik wel leren en nieuwe inzichten krijgen. Inzichten die mij op dit moment, het nu, verder brengen.
En in het nu maak ik ook weer stappen en beslissingen die ik misschien straks misschien wil aanpassen. Spijt? Toch is het niet erg om spijt te hebben. Zolang je maar door de ervaring een vernieuwd inzicht krijgt, die je verder brengt. Het oude loslaten om iets nieuws te krijgen. Een vuur doven met een ander vuur. misschien wel aangestoken met het oude vuur. Whatever that maybe. Loslaten wilt niet zeggen vergeten of verliezen. Loslaten is de betekenis van nieuw inzicht en ruimte. Niet vastklampen, durven los te laten. In ruimte onstaat de mogelijkheid tot groei.
En (in) liefde loslaten... merk ik nu, is niet makkelijk..
Groei ontstaat op basis van inzicht. Inzicht ontstaat door persoonlijke ervaring.
Je best sorry zeggen. zoals dr. Randy Pausch zei in zijn afscheidsspeech: Somestimes we have to say sorry. Say: I'am sorry, its my fould, (and most importent:) how can I make it up to you? Dont expect always an answer...
'He who has questions, has to learn to live with the answers.'
Geen opmerkingen:
Een reactie posten