Laatst had ik een gesprek met een vriendin die mij vroeg hoe ik veranderingen in het leven situatie ervaar. Ik kon niet meteen een antwoord geven en ging eens goed over deze vraag nadenken. Feitelijk is er inderdaad nogal wat veranderd: bedrijf verkocht, totaal nieuwe baan, studie en nog meer. Het is dus enigszins te begrijpen dat er dus een bepaalde verwachting of reactie wordt gevraagd.
Ik wist echter niet wat ik moest antwoorden. Ik kwam tot de conclusie dat een verandering alleen blijkt als je achterom kijkt of vooruit kijkt. Op het moment zelf ervaar je een verandering meestal niet. We kunnen een verandering alleen constateren en beoordelen indien we gaan vergelijken.
Het valt mij op dat veranderingen vaak weerstand oproept bij mensen. Veranderingen gaan vaak gepaard met problemen. Het maakt onzeker, er is een angst voor verandering. Dit komt door onze verwachtingen en gehechtheid. We willen vaak houden wat we hebben. Je financiele zekerheid, familie, vrienden, gezondheid etc..logisch. Toch zijn veranderingen onvermijdelijk, niets is namelijk blijvend. Als je dit realiseert, weet je dat je alleen kan bepalen of je een verandering accepteert of niet. Als je niet accepteert dat er veranderingen zijn, dan zullen er altijd problemen zijn, denk ik. Dit wil niet zeggen dat je ieder probleem moet accepteren: Als je een probleem kan veranderen, dan moet je het probleem oplossen. Kan je een probleem niet oplossen, dan is er eigenlijk ook geen probleem meer.
Daarnaast hebben we altijd een verwachting bij een verandering. Met het creeren van een verwachting ontstaat er automatisch ook een angst.(wat als de verwachting niet uitkomt?)
Is het daarom misschien beter om een "voorkeur" te hebben in plaats van een "verwachting"?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten